Tics bij kinderen komen vaker voor dan veel mensen denken. Het kan gaan om knipperen met de ogen, schokken met de schouders, keelgeluiden, herhalende bewegingen of andere onwillekeurige handelingen. Vaak worden deze tics gezien als ‘iets tijdelijks’ of puur medisch van aard. Wat daarbij regelmatig over het hoofd wordt gezien, is de emotionele context waarin een kind zich bevindt.
Bij Justice 4 Kids kijken we niet alleen naar het gedrag van een kind, maar vooral naar wat daaronder ligt.
Tics zijn onwillekeurige, plotselinge bewegingen of geluiden die een kind moeilijk kan onderdrukken. Ze ontstaan vaak in periodes van spanning, verandering of emotionele onrust. Bij sommige kinderen verdwijnen ze vanzelf, bij anderen houden ze langer aan of keren ze terug in stressvolle periodes.
Belangrijk om te begrijpen is dat tics geen bewuste keuze zijn en ook geen ‘aandacht vragen’. Ze zijn vaak een signaal van een overbelast zenuwstelsel.
Kinderen leven in een wereld die steeds complexer wordt. In sommige situaties worden zij — vaak onbedoeld — belast met zorgen en verantwoordelijkheden die eigenlijk bij volwassenen horen. Denk aan:
• conflicten tussen ouders
• loyaliteitsproblemen bij scheiding
• het gevoel te moeten ‘kiezen’
• emotionele spanningen in huis
• het dragen van verdriet, boosheid of stress van een ouder
Hoewel dit lang niet altijd bewust gebeurt, is oorzaak en gevolg wel degelijk aanwezig. Een kind dat emotioneel te veel moet dragen, maar daar geen woorden voor heeft, kan die spanning lichamelijk gaan uiten.
Sommige kinderen zijn van nature extra gevoelig. Zij pikken stemmingen, spanningen en onuitgesproken emoties feilloos op. Wat voor een volwassene ‘meevalt’, kan voor een kind innerlijk overweldigend zijn.
Deze kinderen proberen vaak sterk te zijn, zich aan te passen of niemand tot last te zijn. De spanning die zij niet kunnen uiten, zoekt een andere uitweg — en kan zich uiten in tics, buikpijn, hoofdpijn, slaapproblemen of teruggetrokken gedrag.
Juist gevoelige kinderen hebben een rustgevende, stabiele ouder nodig. Een ouder bij wie zij:
• zichzelf mogen zijn
• niets hoeven op te lossen
• niet hoeven te kiezen
• zich veilig en onbelast voelen
Wanneer een kind ervaart dat het mag leunen, ontspannen en kind mag zijn, krijgt het zenuwstelsel de kans om tot rust te komen. Dat is vaak een cruciale stap in het verminderen of verdwijnen van tics.
• Neem tics serieus, maar maak ze niet groter dan nodig
• Vermijd druk, prestatiedwang en emotionele belasting
• Bescherm kinderen tegen volwassen conflicten
• Creëer voorspelbaarheid, rust en emotionele veiligheid
• Kijk niet alleen naar het symptoom, maar naar de context
Bij Justice 4 Kids kijken we integraal naar het kind. Wij ondersteunen ouders en professionals in het herkennen van emotionele overbelasting en helpen om de omgeving van het kind veiliger, rustiger en gezonder te maken.
Niet door te wijzen, maar door te begrijpen.
Niet door te labelen, maar door te ontlasten.
Want een kind dat tot rust mag komen, hoeft zich niet langer via zijn lichaam uit te spreken.